Prolog

Witajcie! 

 To mój pierwszy wpis jak i pierwsze opowiadanie, które piszę. Mam nadzieję, że mój pomysł Wam się spodoba. Komentujcie i napiszcie co sądzicie. Nie przedłużam więc i życzę miłego czytania!

Lili  

***

Prolog

 Ukryłam się, znowu. Miałam już tego nie robić, ale już nie wytrzymuję. Chcę uciec, daleko stad. Po prostu daleko. Tam, gdzie jest dobrze. Gdzie ICH nie ma. Może znajdę kiedyś swoje miejsce, w którym nie będę inna? Przydałoby się. Ale nie. Nie dam rady dłużej tego znosić. Każdy ma swoje granice i swoją przestrzeń, a w moim przypadku dawno już została naruszona. Czemu jest tak ciemno, nic nie widać… Może powinnam wrócić? Wiem, że sama nie powinnam wychodzić, ale nie chcę już dłużej tu być. Najlepiej byłoby po prostu zniknąć. O tak! Jak zaklęciem, urokiem… jednak czary nie istnieją, nie są możliwe w tym okropnym świecie, bez odrobiny miłości. Pewnie nigdy jej nie zaznam, o ile w ogóle istnieje. Nie wiem jak to jest mieć rodzinę. Żyję tu od zawsze, traktowana jak zwierzę. Ludzie myślą, że zwierzęta nie myślą. Gdybym tylko mogła ukazać im prawdę… I tak już uważają mnie za wariatkę. Ale nigdy nie usłyszą słów myszki, albo szeptu węża. Nie wiedzą jak to dobrze mieć przyjaciół w małych, niepozornych kreaturach, które tak naprawdę są od nich mądrzejsze. Tyle wiedzą o świecie… Nikt nie wie co przeżyli, gdzie byli, jakie miejsca zwiedzili. A ja? Skąd to wiem? Bo z nimi rozmawiam.

***

Jeśli chcecie żebym pisała - napiszcie komentarze! Jeśli nie będę wiedzieć waszej aktywności to nie będę dodawać kolejnych części historii :)